Titus 2

1 Σὺ δὲ λάλει ἃ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ . 2 πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι , σεμνούς , σώφρονας , ὑγιαίνοντας τῇ πίστει , τῇ ἀγάπῃ , τῇ ὑπομονῇ · 3 πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς , μὴ διαβόλους μηδὲ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας , καλοδιδασκάλους , 4 ἵνα σωφρονίζωσιν τὰς νέας φιλάνδρους εἶναι , φιλοτέκνους , 5 σώφρονας , ἁγνάς , οἰκουργούς , ἀγαθάς , ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν , ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται . 6 Τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν 7 περὶ πάντα , σεαυτὸν παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων , ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀφθορίαν , σεμνότητα , 8 λόγον ὑγιῆ ἀκατάγνωστον , ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ μηδὲν ἔχων λέγειν περὶ ἡμῶν φαῦλον . 9 δούλους ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι ἐν πᾶσιν , εὐαρέστους εἶναι , μὴ ἀντιλέγοντας , 10 μὴ νοσφιζομένους , ἀλλὰ πᾶσαν πίστιν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν , ἵνα τὴν διδασκαλίαν τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσιν . 11 Ἐπεφάνη γὰρ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις , 12 παιδεύουσα ἡμᾶς , ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , 13 προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ Ἰησοῦ , 14 ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον , ζηλωτὴν καλῶν ἔργων . 15 Ταῦτα λάλει καὶ παρακάλει καὶ ἔλεγχε μετὰ πάσης ἐπιταγῆς · μηδείς σου περιφρονείτω .