Romans 7

1 Ἢ ἀγνοεῖτε , ἀδελφοί , γινώσκουσιν γὰρ νόμον λαλῶ , ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ ; 2 ἡ γὰρ ὕπανδρος γυνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ , κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός . 3 ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ , ἐλευθέρα ἐστὶν ἀπὸ τοῦ νόμου , τοῦ μὴ εἶναι αὐτὴν μοιχαλίδα γενομένην ἀνδρὶ ἑτέρῳ . 4 ὥστε , ἀδελφοί μου , καὶ ὑμεῖς ἐθανατώθητε τῷ νόμῳ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ , εἰς τὸ γενέσθαι ὑμᾶς ἑτέρῳ , τῷ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι , ἵνα καρποφορήσωμεν τῷ Θεῷ . 5 ὅτε γὰρ ἦμεν ἐν τῇ σαρκί , τὰ παθήματα τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου ἐνηργεῖτο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν εἰς τὸ καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ · 6 νυνὶ δὲ κατηργήθημεν ἀπὸ τοῦ νόμου , ἀποθανόντες ἐν ᾧ κατειχόμεθα , ὥστε δουλεύειν ἡμᾶς ἐν καινότητι πνεύματος καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος . 7 Τί οὖν ἐροῦμεν ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μὴ γένοιτο · ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων εἰ μὴ διὰ νόμου · τήν τε γὰρ ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν Οὐκ ἐπιθυμήσεις · 8 ἀφορμὴν δὲ λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθυμίαν · χωρὶς γὰρ νόμου ἁμαρτία νεκρά . 9 ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ · ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν , 10 ἐγὼ δὲ ἀπέθανον , καὶ εὑρέθη μοι ἡ ἐντολὴ ἡ εἰς ζωὴν , αὕτη εἰς θάνατον · 11 ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησέν με καὶ δι’ αὐτῆς ἀπέκτεινεν . 12 ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή . 13 Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ ἐγένετο θάνατος ; μὴ γένοιτο · ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία , ἵνα φανῇ ἁμαρτία , διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον , ἵνα γένηται καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς . 14 οἴδαμεν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν · ἐγὼ δὲ σάρκινός εἰμι , πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν . 15 ὃ γὰρ κατεργάζομαι οὐ γινώσκω · οὐ γὰρ ὃ θέλω τοῦτο πράσσω , ἀλλ’ ὃ μισῶ τοῦτο ποιῶ . 16 εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω τοῦτο ποιῶ , σύνφημι τῷ νόμῳ ὅτι καλός . 17 νυνὶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ ἀλλὰ ἡ ἐνοικοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . 18 οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί , τοῦτ’ ἔστιν ἐν τῇ σαρκί μου , ἀγαθόν · τὸ γὰρ θέλειν παράκειταί μοι , τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὔ · 19 οὐ γὰρ ὃ θέλω ποιῶ ἀγαθόν , ἀλλὰ ὃ οὐ θέλω κακὸν τοῦτο πράσσω . 20 εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω ἐγὼ τοῦτο ποιῶ , οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ ἀλλὰ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . 21 εὑρίσκω ἄρα τὸν νόμον τῷ θέλοντι ἐμοὶ ποιεῖν τὸ καλὸν , ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται · 22 συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον , 23 βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσίν μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καὶ αἰχμαλωτίζοντά με ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσίν μου . 24 Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; 25 χάρις τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . ἄρα οὖν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μὲν νοῒ δουλεύω νόμῳ Θεοῦ , τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας .