Romans 3

Grammar Review

1 Τί οὖν τὸ περισσὸν τοῦ Ἰουδαίου , ἢ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς ; 2 πολὺ κατὰ πάντα τρόπον . πρῶτον μὲν γὰρ ὅτι ἐπιστεύθησαν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ . 3 τί γάρ ; εἰ ἠπίστησάν τινες , μὴ ἡ ἀπιστία αὐτῶν τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ καταργήσει ; 4 μὴ γένοιτο · γινέσθω δὲ ὁ Θεὸς ἀληθής , πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης , καθάπερ γέγραπται

Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου

καὶ νικήσεις ἐν τῷ κρίνεσθαί σε .

5 εἰ δὲ ἡ ἀδικία ἡμῶν Θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησιν , τί ἐροῦμεν ; μὴ ἄδικος ὁ Θεὸς ὁ ἐπιφέρων τὴν ὀργήν ; κατὰ ἄνθρωπον λέγω . 6 μὴ γένοιτο · ἐπεὶ πῶς κρινεῖ ὁ Θεὸς τὸν κόσμον ; 7 εἰ δὲ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ , τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι ; 8 καὶ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα καὶ καθώς φασίν τινες ἡμᾶς λέγειν ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά ; ὧν τὸ κρίμα ἔνδικόν ἐστιν .

9 Τί οὖν ; προεχόμεθα ; οὐ πάντως · προῃτιασάμεθα γὰρ Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας πάντας ὑφ’ ἁμαρτίαν εἶναι , 10 καθὼς γέγραπται ὅτι

Οὐκ ἔστιν δίκαιος οὐδὲ εἷς ,

11 οὐκ ἔστιν ὁ συνίων , οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεόν ·

12 πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρεώθησαν ·

οὐκ ἔστιν ὁ ποιῶν χρηστότητα , οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός .

13 τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν ,

ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν ,

ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν ·

14 ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει ·

15 ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα ,

16 σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ,

17 καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν .

18 οὐκ ἔστιν φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν .

19 Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ , ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ · 20 διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ · διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας .

21 Νυνὶ δὲ χωρὶς νόμου δικαιοσύνη Θεοῦ πεφανέρωται , μαρτυρουμένη ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν , 22 δικαιοσύνη δὲ Θεοῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ , εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας · οὐ γάρ ἐστιν διαστολή · 23 πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , 24 δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · 25 ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον διὰ πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι , εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων 26 ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ , πρὸς τὴν ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ , εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ . 27 Ποῦ οὖν ἡ καύχησις ; ἐξεκλείσθη . διὰ ποίου νόμου ; τῶν ἔργων ; οὐχί , ἀλλὰ διὰ νόμου πίστεως . 28 λογιζόμεθα γὰρ δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου . 29 ἢ Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνον ; οὐχὶ καὶ ἐθνῶν ; ναὶ καὶ ἐθνῶν , 30 εἴπερ εἷς ὁ Θεός , ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως καὶ ἀκροβυστίαν διὰ τῆς πίστεως . 31 νόμον οὖν καταργοῦμεν διὰ τῆς πίστεως ; μὴ γένοιτο , ἀλλὰ νόμον ἱστάνομεν .