Revelation 10

1 Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἰσχυρὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , περιβεβλημένον νεφέλην , καὶ ἡ ἶρις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος , καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στῦλοι πυρός , 2 καὶ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ βιβλαρίδιον ἠνεῳγμένον . καὶ ἔθηκεν τὸν πόδα αὐτοῦ τὸν δεξιὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης , τὸν δὲ εὐώνυμον ἐπὶ τῆς γῆς , 3 καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται . καὶ ὅτε ἔκραξεν , ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς . 4 Καὶ ὅτε ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί , ἤμελλον γράφειν · καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν Σφράγισον ἃ ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί , καὶ μὴ αὐτὰ γράψῃς . 5 Καὶ ὁ ἄγγελος , ὃν εἶδον ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς , ἦρεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν δεξιὰν εἰς τὸν οὐρανόν , 6 καὶ ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων , ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ , ὅτι χρόνος οὐκέτι ἔσται , 7 ἀλλ’ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου , ὅταν μέλλῃ σαλπίζειν , καὶ ἐτελέσθη τὸ μυστήριον τοῦ Θεοῦ , ὡς εὐηγγέλισεν τοὺς ἑαυτοῦ δούλους τοὺς προφήτας . 8 Καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , πάλιν λαλοῦσαν μετ’ ἐμοῦ καὶ λέγουσαν Ὕπαγε λάβε τὸ βιβλίον τὸ ἠνεῳγμένον ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀγγέλου τοῦ ἑστῶτος ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς . 9 καὶ ἀπῆλθα πρὸς τὸν ἄγγελον , λέγων αὐτῷ δοῦναί μοι τὸ βιβλαρίδιον . καὶ λέγει μοι Λάβε καὶ κατάφαγε αὐτό , καὶ πικρανεῖ σου τὴν κοιλίαν , ἀλλ’ ἐν τῷ στόματί σου ἔσται γλυκὺ ὡς μέλι . 10 καὶ ἔλαβον τὸ βιβλαρίδιον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγγέλου καὶ κατέφαγον αὐτό , καὶ ἦν ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι γλυκύ · καὶ ὅτε ἔφαγον αὐτό , ἐπικράνθη ἡ κοιλία μου . 11 καὶ λέγουσίν μοι Δεῖ σε πάλιν προφητεῦσαι ἐπὶ λαοῖς καὶ ἔθνεσιν καὶ γλώσσαις καὶ βασιλεῦσιν πολλοῖς .