← Back to Chapters

1 Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καί τινες τῶν γραμματέων ἐλθόντες ἀπὸ Ἱεροσολύμων . 2 καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὅτι κοιναῖς χερσίν , τοῦτ’ ἔστιν ἀνίπτοις , ἐσθίουσιν τοὺς ἄρτους,— , 3 οἱ γὰρ Φαρισαῖοι καὶ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι ἐὰν μὴ πυγμῇ νίψωνται τὰς χεῖρας οὐκ ἐσθίουσιν , κρατοῦντες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων , 4 καὶ ἀπ’ ἀγορᾶς ἐὰν μὴ ῥαντίσωνται οὐκ ἐσθίουσιν , καὶ ἄλλα πολλά ἐστιν παρέλαβον κρατεῖν , βαπτισμοὺς ποτηρίων καὶ ξεστῶν καὶ χαλκίων,— , 5 καὶ ἐπερωτῶσιν αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς Διὰ τί οὐ περιπατοῦσιν οἱ μαθηταί σου κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων , ἀλλὰ κοιναῖς χερσὶν ἐσθίουσιν τὸν ἄρτον ; 6 δὲ εἶπεν αὐτοῖς Καλῶς ἐπροφήτευσεν Ἠσαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν , ὡς γέγραπται ὅτι

Οὗτος λαὸς τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ ,
δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ ·
7 μάτην δὲ σέβονταί με ,
διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων ·
8 ἀφέντες τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων . 9 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ , ἵνα τὴν παράδοσιν ὑμῶν τηρήσητε . 10 Μωϋσῆς γὰρ εἶπεν Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου , καί κακολογῶν πατέρα μητέρα θανάτῳ τελευτάτω . 11 ὑμεῖς δὲ λέγετε Ἐὰν εἴπῃ ἄνθρωπος τῷ πατρὶ τῇ μητρί Κορβᾶν , ἐστιν Δῶρον , ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς , 12 οὐκέτι ἀφίετε αὐτὸν οὐδὲν ποιῆσαι τῷ πατρὶ τῇ μητρί , 13 ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ τῇ παραδόσει ὑμῶν παρεδώκατε · καὶ παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε . 14 Καὶ προσκαλεσάμενος πάλιν τὸν ὄχλον ἔλεγεν αὐτοῖς Ἀκούσατέ μου πάντες καὶ σύνετε . 15 οὐδέν ἐστιν ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰσπορευόμενον εἰς αὐτὸν δύναται κοινῶσαι αὐτόν · ἀλλὰ τὰ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενά ἐστιν τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον . 17 Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς οἶκον ἀπὸ τοῦ ὄχλου , ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὴν παραβολήν . 18 καὶ λέγει αὐτοῖς Οὕτως καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε ; οὐ νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ ἔξωθεν εἰσπορευόμενον εἰς τὸν ἄνθρωπον οὐ δύναται αὐτὸν κοινῶσαι , 19 ὅτι οὐκ εἰσπορεύεται αὐτοῦ εἰς τὴν καρδίαν ἀλλ’ εἰς τὴν κοιλίαν , καὶ εἰς τὸν ἀφεδρῶνα ἐκπορεύεται , καθαρίζων πάντα τὰ βρώματα ; 20 ἔλεγεν δὲ ὅτι Τὸ ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενον , ἐκεῖνο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον . 21 ἔσωθεν γὰρ ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοὶ ἐκπορεύονται , πορνεῖαι , κλοπαί , φόνοι , 22 μοιχεῖαι , πλεονεξίαι , πονηρίαι , δόλος , ἀσέλγεια , ὀφθαλμὸς πονηρός , βλασφημία , ὑπερηφανία , ἀφροσύνη · 23 πάντα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔσωθεν ἐκπορεύεται καὶ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον .

24 Ἐκεῖθεν δὲ ἀναστὰς ἀπῆλθεν εἰς τὰ ὅρια Τύρου . Καὶ εἰσελθὼν εἰς οἰκίαν οὐδένα ἤθελεν γνῶναι , καὶ οὐκ ἠδυνάσθη λαθεῖν · 25 ἀλλ’ εὐθὺς ἀκούσασα γυνὴ περὶ αὐτοῦ , ἧς εἶχεν τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον , ἐλθοῦσα προσέπεσεν πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ · 26 δὲ γυνὴ ἦν Ἑλληνίς , Συροφοινίκισσα τῷ γένει · καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς . 27 καὶ ἔλεγεν αὐτῇ Ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα · οὐ γάρ ἐστιν καλόν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν . 28 δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ Ναί , Κύριε · καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων . 29 καὶ εἶπεν αὐτῇ Διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε , ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς θυγατρός σου τὸ δαιμόνιον . 30 καὶ ἀπελθοῦσα εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς εὗρεν τὸ παιδίον βεβλημένον ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ τὸ δαιμόνιον ἐξεληλυθός . 31 Καὶ πάλιν ἐξελθὼν ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου ἦλθεν διὰ Σιδῶνος εἰς τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας ἀνὰ μέσον τῶν ὁρίων Δεκαπόλεως . 32 Καὶ φέρουσιν αὐτῷ κωφὸν καὶ μογιλάλον , καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα ἐπιθῇ αὐτῷ τὴν χεῖρα . 33 καὶ ἀπολαβόμενος αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὄχλου κατ’ ἰδίαν ἔβαλεν τοὺς δακτύλους αὐτοῦ εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ καὶ πτύσας ἥψατο τῆς γλώσσης αὐτοῦ , 34 καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐστέναξεν , καὶ λέγει αὐτῷ Ἐφφαθά , ἐστιν Διανοίχθητι . 35 καὶ ἠνοίγησαν αὐτοῦ αἱ ἀκοαί , καὶ εὐθὺς ἐλύθη δεσμὸς τῆς γλώσσης αὐτοῦ , καὶ ἐλάλει ὀρθῶς . 36 καὶ διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ λέγωσιν · ὅσον δὲ αὐτοῖς διεστέλλετο , αὐτοὶ μᾶλλον περισσότερον ἐκήρυσσον . 37 καὶ ὑπερπερισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες Καλῶς πάντα πεποίηκεν , καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν καὶ ἀλάλους λαλεῖν .