← Back to Chapters

1 Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν . καὶ συνάγεται πρὸς αὐτὸν ὄχλος πλεῖστος , ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ , καὶ πᾶς ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦσαν . 2 καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά , καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ 3 Ἀκούετε . ἰδοὺ ἐξῆλθεν σπείρων σπεῖραι . 4 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν , καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό . 5 καὶ ἄλλο ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν , καὶ εὐθὺς ἐξανέτειλεν διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς · 6 καὶ ὅτε ἀνέτειλεν ἥλιος ἐκαυματίσθη , καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη . 7 καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας , καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό , καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν . 8 καὶ ἄλλα ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν , καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξανόμενα , καὶ ἔφερεν εἰς τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν . 9 καὶ ἔλεγεν Ὃς ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω . 10 Καὶ ὅτε ἐγένετο κατὰ μόνας , ἠρώτων αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὰς παραβολάς . 11 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς Ὑμῖν τὸ μυστήριον δέδοται τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ · ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται , 12 ἵνα

βλέποντες βλέπωσιν καὶ μὴ ἴδωσιν ,
καὶ ἀκούοντες ἀκούωσιν καὶ μὴ συνιῶσιν ,
μή ποτε ἐπιστρέψωσιν καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς .
13 καὶ λέγει αὐτοῖς Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην , καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε ; 14 σπείρων τὸν λόγον σπείρει . 15 οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται λόγος , καὶ ὅταν ἀκούσωσιν εὐθὺς ἔρχεται Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον εἰς αὐτούς . 16 καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι , οἳ ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν , 17 καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν , εἶτα γενομένης θλίψεως διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζονται . 18 καὶ ἄλλοι εἰσὶν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι · οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον ἀκούσαντες , 19 καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος καὶ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συνπνίγουσιν τὸν λόγον , καὶ ἄκαρπος γίνεται . 20 καὶ ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες , οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον καὶ παραδέχονται καὶ καρποφοροῦσιν ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν . 21 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι Μήτι ἔρχεται λύχνος ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ὑπὸ τὴν κλίνην ; οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν τεθῇ ; 22 οὐ γάρ ἐστιν τι κρυπτὸν , ἐὰν μὴ ἵνα φανερωθῇ · οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον , ἀλλ’ ἵνα ἔλθῃ εἰς φανερόν . 23 εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν , ἀκουέτω . 24 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς Βλέπετε τί ἀκούετε . ἐν μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν , καὶ προστεθήσεται ὑμῖν . 25 ὃς γὰρ ἔχει , δοθήσεται αὐτῷ · καὶ ὃς οὐκ ἔχει , καὶ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ . 26 Καὶ ἔλεγεν Οὕτως ἐστὶν βασιλεία τοῦ Θεοῦ , ὡς ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς , 27 καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν , καὶ σπόρος βλαστᾷ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός . 28 αὐτομάτη γῆ καρποφορεῖ , πρῶτον χόρτον , εἶτεν στάχυν , εἶτεν πλήρης σῖτος ἐν τῷ στάχυϊ . 29 ὅταν δὲ παραδοῖ καρπός , εὐθὺς ἀποστέλλει τὸ δρέπανον , ὅτι παρέστηκεν θερισμός . 30 Καὶ ἔλεγεν Πῶς ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , ἐν τίνι αὐτὴν παραβολῇ θῶμεν ; 31 ὡς κόκκῳ σινάπεως , ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς , μικρότερον ὂν πάντων τῶν σπερμάτων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , 32 καὶ ὅταν σπαρῇ , ἀναβαίνει καὶ γίνεται μεῖζον πάντων τῶν λαχάνων , καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους , ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῖν . 33 Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον , καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν · 34 χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς , κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς ἰδίοις μαθηταῖς ἐπέλυεν πάντα .

35 Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίας γενομένης Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν . 36 καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ , καὶ ἄλλα πλοῖα ἦν μετ’ αὐτοῦ . 37 καὶ γίνεται λαῖλαψ μεγάλη ἀνέμου , καὶ τὰ κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον , ὥστε ἤδη γεμίζεσθαι τὸ πλοῖον . 38 καὶ αὐτὸς ἦν ἐν τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων · καὶ ἐγείρουσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ Διδάσκαλε , οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα ; 39 καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ Σιώπα , πεφίμωσο . καὶ ἐκόπασεν ἄνεμος , καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη . 40 καὶ εἶπεν αὐτοῖς Τί δειλοί ἐστε οὕτως ; πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν ; 41 καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν , καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν , ὅτι καὶ ἄνεμος καὶ θάλασσα ὑπακούει αὐτῷ ;