Luke 5

1 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ καὶ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ , 2 καὶ εἶδεν πλοῖα δύο ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην · οἱ δὲ ἁλεεῖς ἀπ’ αὐτῶν ἀποβάντες ἔπλυνον τὰ δίκτυα . 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων , ὃ ἦν Σίμωνος , ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον · καθίσας δὲ ἐκ τοῦ πλοίου ἐδίδασκεν τοὺς ὄχλους . 4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν , εἶπεν πρὸς τὸν Σίμωνα Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος , καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν . 5 καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν Ἐπιστάτα , δι’ ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν · ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὰ δίκτυα . 6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ · διερήσσετο δὲ τὰ δίκτυα αὐτῶν . 7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς · καὶ ἦλθαν , καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά . 8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσεν τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι , Κύριε . 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον , 10 ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάνην υἱοὺς Ζεβεδαίου , οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι . καὶ εἶπεν πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς Μὴ φοβοῦ · ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν . 11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν , ἀφέντες πάντα ἠκολούθησαν αὐτῷ .

12 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν πόλεων καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ πλήρης λέπρας · ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν , πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον ἐδεήθη αὐτοῦ λέγων Κύριε , ἐὰν θέλῃς , δύνασαί με καθαρίσαι . 13 καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ λέγων Θέλω , καθαρίσθητι · καὶ εὐθέως ἡ λέπρα ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ . 14 καὶ αὐτὸς παρήγγειλεν αὐτῷ μηδενὶ εἰπεῖν , ἀλλὰ ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ , καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου καθὼς προσέταξεν Μωϋσῆς , εἰς μαρτύριον αὐτοῖς . 15 διήρχετο δὲ μᾶλλον ὁ λόγος περὶ αὐτοῦ , καὶ συνήρχοντο ὄχλοι πολλοὶ ἀκούειν καὶ θεραπεύεσθαι ἀπὸ τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν · 16 αὐτὸς δὲ ἦν ὑποχωρῶν ἐν ταῖς ἐρήμοις καὶ προσευχόμενος .

17 Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καὶ αὐτὸς ἦν διδάσκων , καὶ ἦσαν καθήμενοι Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι οἳ ἦσαν ἐληλυθότες ἐκ πάσης κώμης τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλήμ · καὶ δύναμις Κυρίου ἦν εἰς τὸ ἰᾶσθαι αὐτόν . 18 καὶ ἰδοὺ ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης ἄνθρωπον ὃς ἦν παραλελυμένος , καὶ ἐζήτουν αὐτὸν εἰσενεγκεῖν καὶ θεῖναι ἐνώπιον αὐτοῦ . 19 καὶ μὴ εὑρόντες ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον , ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα διὰ τῶν κεράμων καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ . 20 καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν Ἄνθρωπε , ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου . 21 καὶ ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι λέγοντες Τίς ἐστιν οὗτος ὃς λαλεῖ βλασφημίας ; τίς δύναται ἁμαρτίας ἀφεῖναι εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός ; 22 ἐπιγνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς Τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ; 23 τί ἐστιν εὐκοπώτερον , εἰπεῖν Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου , ἢ εἰπεῖν Ἔγειρε καὶ περιπάτει ; 24 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας , εἶπεν τῷ παραλελυμένῳ Σοὶ λέγω , ἔγειρε καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου . 25 καὶ παραχρῆμα ἀναστὰς ἐνώπιον αὐτῶν , ἄρας ἐφ’ ὃ κατέκειτο , ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ δοξάζων τὸν Θεόν . 26 καὶ ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας , καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν , καὶ ἐπλήσθησαν φόβου λέγοντες ὅτι Εἴδομεν παράδοξα σήμερον .

27 Καὶ μετὰ ταῦτα ἐξῆλθεν , καὶ ἐθεάσατο τελώνην ὀνόματι Λευεὶν καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον , καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἀκολούθει μοι . 28 καὶ καταλιπὼν πάντα ἀναστὰς ἠκολούθει αὐτῷ . 29 Καὶ ἐποίησεν δοχὴν μεγάλην Λευεὶς αὐτῷ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ · καὶ ἦν ὄχλος πολὺς τελωνῶν καὶ ἄλλων οἳ ἦσαν μετ’ αὐτῶν κατακείμενοι . 30 καὶ ἐγόγγυζον οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς αὐτῶν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγοντες Διὰ τί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίετε καὶ πίνετε ; 31 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτούς Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ ἀλλὰ οἱ κακῶς ἔχοντες · 32 οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . 33 Οἱ δὲ εἶπαν πρὸς αὐτόν Οἱ μαθηταὶ Ἰωάνου νηστεύουσιν πυκνὰ καὶ δεήσεις ποιοῦνται , ὁμοίως καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων , οἱ δὲ σοὶ ἐσθίουσιν καὶ πίνουσιν . 34 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτούς Μὴ δύνασθε τοὺς υἱοὺς τοῦ νυμφῶνος , ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν , ποιῆσαι νηστεῦσαι ; 35 ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι , καὶ ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος , τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις . 36 Ἔλεγεν δὲ καὶ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς ὅτι Οὐδεὶς ἐπίβλημα ἀπὸ ἱματίου καινοῦ σχίσας ἐπιβάλλει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν · εἰ δὲ μήγε , καὶ τὸ καινὸν σχίσει καὶ τῷ παλαιῷ οὐ συμφωνήσει τὸ ἐπίβλημα τὸ ἀπὸ τοῦ καινοῦ . 37 καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς · εἰ δὲ μήγε , ῥήξει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς , καὶ αὐτὸς ἐκχυθήσεται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται · 38 ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον . 39 καὶ οὐδεὶς πιὼν παλαιὸν θέλει νέον · λέγει γάρ Ὁ παλαιὸς χρηστός ἐστιν .