Luke 19

1 Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἱερειχώ . 2 Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος , καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης , καὶ αὐτὸς πλούσιος · 3 καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστιν , καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου , ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν . 4 καὶ προδραμὼν εἰς τὸ ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν , ἵνα ἴδῃ αὐτόν , ὅτι ἐκείνης ἤμελλεν διέρχεσθαι . 5 καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον , ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν Ζακχαῖε , σπεύσας κατάβηθι · σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι . 6 καὶ σπεύσας κατέβη , καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων . 7 καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθεν καταλῦσαι . 8 σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπεν πρὸς τὸν Κύριον Ἰδοὺ τὰ ἡμίσειά μου τῶν ὑπαρχόντων , Κύριε , τοῖς πτωχοῖς δίδωμι , καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα ἀποδίδωμι τετραπλοῦν . 9 εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο , καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν · 10 ἦλθεν γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός .

11 Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα προσθεὶς εἶπεν παραβολὴν , διὰ τὸ ἐγγὺς εἶναι Ἱερουσαλὴμ αὐτὸν καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι · 12 εἶπεν οὖν Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακρὰν λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν καὶ ὑποστρέψαι . 13 καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς , καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς Πραγματεύσασθε ἐν ᾧ ἔρχομαι . 14 οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν , καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ’ ἡμᾶς . 15 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν καὶ εἶπεν φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους οἷς δεδώκει τὸ ἀργύριον , ἵνα γνοῖ τίς τί διεπραγματεύσατο . 16 παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος λέγων Κύριε , ἡ μνᾶ σου δέκα προσηργάσατο μνᾶς . 17 καὶ εἶπεν αὐτῷ Εὖγε , ἀγαθὲ δοῦλε , ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου , ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων . 18 καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος λέγων Ἠ μνᾶ σου , κύριε , ἐποίησεν πέντε μνᾶς . 19 εἶπεν δὲ καὶ τούτῳ Καὶ σὺ ἐπάνω γίνου πέντε πόλεων . 20 καὶ ὁ ἕτερος ἦλθεν λέγων Κύριε , ἰδοὺ ἡ μνᾶ σου , ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ · 21 ἐφοβούμην γάρ σε , ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ , αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας , καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας . 22 λέγει αὐτῷ Ἐκ τοῦ στόματός σου κρίνω σε , πονηρὲ δοῦλε . ᾔδεις ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι , αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα ; 23 καὶ διὰ τί οὐκ ἔδωκάς μου τὸ ἀργύριον ἐπὶ τράπεζαν ; κἀγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν αὐτὸ ἔπραξα . 24 καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν Ἄρατε ἀπ’ αὐτοῦ τὴν μνᾶν καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι . 25 καὶ εἶπαν αὐτῷ Κύριε , ἔχει δέκα μνᾶς . 26 λέγω ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται , ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται . 27 πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου τούτους τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ’ αὐτοὺς ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου . 28 Καὶ εἰπὼν ταῦτα ἐπορεύετο ἔμπροσθεν ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα . 29 Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον Ἐλαιῶν , ἀπέστειλεν δύο τῶν μαθητῶν 30 λέγων Ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην , ἐν ᾗ εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον , ἐφ’ ὃν οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἐκάθισεν , καὶ λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε . 31 καὶ ἐάν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ Διὰ τί λύετε ; οὕτως ἐρεῖτε ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει . 32 ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς . 33 λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον εἶπαν οἱ κύριοι αὐτοῦ πρὸς αὐτούς Τί λύετε τὸν πῶλον ; 34 οἱ δὲ εἶπαν ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει . 35 καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν , καὶ ἐπιρίψαντες αὐτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον ἐπεβίβασαν τὸν Ἰησοῦν . 36 πορευομένου δὲ αὐτοῦ ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια ἑαυτῶν ἐν τῇ ὁδῷ . 37 ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤδη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν ἤρξαντο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν ὧν εἶδον δυνάμεων , 38 λέγοντες

39 καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπαν πρὸς αὐτόν Διδάσκαλε , ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου . 40 καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν Λέγω ὑμῖν ἐὰν οὗτοι σιωπήσουσιν , οἱ λίθοι κράξουσιν . 41 Καὶ ὡς ἤγγισεν , ἰδὼν τὴν πόλιν ἔκλαυσεν ἐπ’ αὐτήν , 42 λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ σὺ τὰ πρὸς εἰρήνην · νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου . 43 ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σὲ καὶ παρεμβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι καὶ περικυκλώσουσίν σε καὶ συνέξουσίν σε πάντοθεν , 44 καὶ ἐδαφιοῦσίν σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί , καὶ οὐκ ἀφήσουσιν λίθον ἐπὶ λίθον ἐν σοί , ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου . 45 Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας , 46 λέγων αὐτοῖς Γέγραπται Καὶ ἔσται ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς · ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν .

47 Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ’ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ · οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ , 48 καὶ οὐχ εὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν · ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέμετο αὐτοῦ ἀκούων .