John 19
1 Τότε οὖν ἔλαβεν ὁ Πειλᾶτος τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐμαστίγωσεν . 2 καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ , καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτόν , 3 καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον Χαῖρε ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων · καὶ ἐδίδοσαν αὐτῷ ῥαπίσματα . 4 Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν ἔξω ὁ Πειλᾶτος καὶ λέγει αὐτοῖς Ἴδε ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω , ἵνα γνῶτε ὅτι οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ . 5 ἐξῆλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς ἔξω , φορῶν τὸν ἀκάνθινον στέφανον καὶ τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον . καὶ λέγει αὐτοῖς Ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος . 6 ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται , ἐκραύγασαν λέγοντες Σταύρωσον σταύρωσον . λέγει αὐτοῖς ὁ Πειλᾶτος Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε · ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν . 7 ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι Ἠμεῖς νόμον ἔχομεν , καὶ κατὰ τὸν νόμον ὀφείλει ἀποθανεῖν , ὅτι Υἱὸν Θεοῦ ἑαυτὸν ἐποίησεν . 8 Ὅτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πειλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον , μᾶλλον ἐφοβήθη , 9 καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ Πόθεν εἶ σύ ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ . 10 λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πειλᾶτος Ἐμοὶ οὐ λαλεῖς ; οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαί σε καὶ ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε ; 11 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν κατ’ ἐμοῦ οὐδεμίαν εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι ἄνωθεν · διὰ τοῦτο ὁ παραδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει . 12 ἐκ τούτου ὁ Πειλᾶτος ἐζήτει ἀπολῦσαι αὐτόν · οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐκραύγασαν λέγοντες Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς , οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος · πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι . 13 Ὁ οὖν Πειλᾶτος ἀκούσας τῶν λόγων τούτων ἤγαγεν ἔξω τὸν Ἰησοῦν , καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον , Ἑβραϊστὶ δὲ Γαββαθα . 14 ἦν δὲ Παρασκευὴ τοῦ πάσχα , ὥρα ἦν ὡς ἕκτη · καὶ λέγει τοῖς Ἰουδαίοις Ἴδε ὁ Βασιλεὺς ὑμῶν . 15 ἐκραύγασαν οὖν ἐκεῖνοι Ἆρον ἆρον , σταύρωσον αὐτόν . λέγει αὐτοῖς ὁ Πειλᾶτος Τὸν Βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω ; ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα . 16 τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ .
Παρέλαβον οὖν τὸν Ἰησοῦν · 17 καὶ βαστάζων ἑαυτῷ τὸν σταυρὸν ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον Κρανίου τόπον , ὃ λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ , 18 ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν , καὶ μετ’ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν , μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν . 19 ἔγραψεν δὲ καὶ τίτλον ὁ Πειλᾶτος καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ · ἦν δὲ γεγραμμένον ΙΗΣΟΥΣ Ο ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ . 20 τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων , ὅτι ἐγγὺς ἦν ὁ τόπος τῆς πόλεως ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς · καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστί , Ῥωμαϊστί , Ἑλληνιστί . 21 ἔλεγον οὖν τῷ Πειλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων Μὴ γράφε Ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων , ἀλλ’ ὅτι ἐκεῖνος εἶπεν Βασιλεύς εἰμι τῶν Ἰουδαίων . 22 ἀπεκρίθη ὁ Πειλᾶτος Ὃ γέγραφα , γέγραφα .
23 Οἱ οὖν στρατιῶται , ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν , ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν τέσσερα μέρη , ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος , καὶ τὸν χιτῶνα . ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄραφος , ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι’ ὅλου . 24 εἶπαν οὖν πρὸς ἀλλήλους Μὴ σχίσωμεν αὐτόν , ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ τίνος ἔσται · ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον . Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν . 25 εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ , Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή . 26 Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα , λέγει τῇ μητρί Γύναι , ἴδε ὁ υἱός σου . 27 εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ Ἴδε ἡ μήτηρ σου . καὶ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια . 28 Μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἤδη πάντα τετέλεσται , ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφὴ , λέγει Διψῶ . 29 σκεῦος ἔκειτο ὄξους μεστόν · σπόγγον οὖν μεστὸν τοῦ ὄξους ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι . 30 ὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Τετέλεσται , καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα . 31 Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι , ἐπεὶ Παρασκευὴ ἦν , ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ , ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου , ἠρώτησαν τὸν Πειλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη καὶ ἀρθῶσιν . 32 ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται , καὶ τοῦ μὲν πρώτου κατέαξαν τὰ σκέλη καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ συνσταυρωθέντος αὐτῷ · 33 ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες , ὡς εἶδον ἤδη αὐτὸν τεθνηκότα , οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη , 34 ἀλλ’ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξεν , καὶ ἐξῆλθεν εὐθὺς αἷμα καὶ ὕδωρ . 35 καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκεν , καὶ ἀληθινὴ αὐτοῦ ἐστιν ἡ μαρτυρία , καὶ ἐκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληθῆ λέγει , ἵνα καὶ ὑμεῖς πιστεύητε . 36 ἐγένετο γὰρ ταῦτα ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ Ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται αὐτοῦ . 37 καὶ πάλιν ἑτέρα γραφὴ λέγει Ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν .
38 Μετὰ δὲ ταῦτα ἠρώτησεν τὸν Πειλᾶτον Ἰωσὴφ ἀπὸ Ἁριμαθαίας , ὢν μαθητὴς τοῦ Ἰησοῦ κεκρυμμένος δὲ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων , ἵνα ἄρῃ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ · καὶ ἐπέτρεψεν ὁ Πειλᾶτος . ἦλθεν οὖν καὶ ἦρεν τὸ σῶμα αὐτοῦ . 39 ἦλθεν δὲ καὶ Νικόδημος , ὁ ἐλθὼν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς τὸ πρῶτον , φέρων μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡς λίτρας ἑκατόν . 40 ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἔδησαν αὐτὸ ὀθονίοις μετὰ τῶν ἀρωμάτων , καθὼς ἔθος ἐστὶν τοῖς Ἰουδαίοις ἐνταφιάζειν . 41 ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος , καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν , ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἦν τεθειμένος · 42 ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν Παρασκευὴν τῶν Ἰουδαίων , ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον , ἔθηκαν τὸν Ἰησοῦν .