John 12
1 Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν , ὅπου ἦν Λάζαρος , ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦς . 2 ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ , καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει , ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ · 3 ἡ οὖν Μαριὰμ λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου ἤλειψεν τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξεν ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ · ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου . 4 λέγει δὲ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι 5 Διὰ τί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς ; 6 εἶπεν δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ , ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν καὶ τὸ γλωσσόκομον ἔχων τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν . 7 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς Ἄφες αὐτήν , ἵνα εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τηρήσῃ αὐτό · 8 τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν , ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε . 9 Ἔγνω οὖν ὁ ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστιν , καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον , ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν . 10 ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν , 11 ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν .
12
Τῇ
ἐπαύριον
ὁ
ὄχλος
πολὺς
ὁ
ἐλθὼν
εἰς
τὴν
ἑορτήν
,
ἀκούσαντες
ὅτι
ἔρχεται
Ἰησοῦς
εἰς
Ἱεροσόλυμα
,
13
ἔλαβον
τὰ
βαΐα
τῶν
φοινίκων
καὶ
ἐξῆλθον
εἰς
ὑπάντησιν
αὐτῷ
,
καὶ
ἐκραύγαζον
20 Ἦσαν δὲ Ἕλληνές τινες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ · 21 οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας , καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες Κύριε , θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν . 22 ἔρχεται ὁ Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ · ἔρχεται Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος καὶ λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ . 23 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκρίνεται αὐτοῖς λέγων Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . 24 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , πολὺν καρπὸν φέρει . 25 ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολλύει αὐτήν , καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν . 26 ἐὰν ἐμοί τις διακονῇ , ἐμοὶ ἀκολουθείτω , καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται · ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ , τιμήσει αὐτὸν ὁ Πατήρ . 27 νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται , καὶ τί εἴπω ; Πάτερ , σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης . ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην . 28 Πάτερ , δόξασόν σου τὸ ὄνομα . ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω . 29 ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς καὶ ἀκούσας ἔλεγεν βροντὴν γεγονέναι · ἄλλοι ἔλεγον Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν . 30 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν Οὐ δι’ ἐμὲ ἡ φωνὴ αὕτη γέγονεν ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς . 31 νῦν κρίσις ἐστὶν τοῦ κόσμου τούτου · νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω · 32 κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν . 33 τοῦτο δὲ ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνήσκειν . 34 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ ὄχλος Ἠμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ πῶς λέγεις σὺ ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; τίς ἐστιν οὗτος ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ; 35 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς ἐν ὑμῖν ἐστιν . περιπατεῖτε ὡς τὸ φῶς ἔχετε , ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ · καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει . 36 ὡς τὸ φῶς ἔχετε , πιστεύετε εἰς τὸ φῶς , ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε . Ταῦτα ἐλάλησεν Ἰησοῦς , καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ’ αὐτῶν . 37 Τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν , 38 ἵνα ὁ λόγος Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ ὃν εἶπεν Κύριε , τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη ; 39 διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν , ὅτι πάλιν εἶπεν Ἠσαΐας 40 Τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐπώρωσεν αὐτῶν τὴν καρδίαν , ἵνα μὴ ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νοήσωσιν τῇ καρδίᾳ καὶ στραφῶσιν , καὶ ἰάσομαι αὐτούς . 41 ταῦτα εἶπεν Ἠσαΐας ὅτι εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ , καὶ ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ . 42 ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν , ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν , ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται · 43 ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ . 44 Ἰησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέμψαντά με , 45 καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με . 46 ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ . 47 καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ φυλάξῃ , ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν · οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον , ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον . 48 ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν · ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα , ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ · 49 ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα , ἀλλ’ ὁ πέμψας με Πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω . 50 καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν . ἃ οὖν ἐγὼ λαλῶ , καθὼς εἴρηκέν μοι ὁ Πατήρ , οὕτως λαλῶ .