← Back to Chapters

1 Πόθεν πόλεμοι καὶ πόθεν μάχαι ἐν ὑμῖν ; οὐκ ἐντεῦθεν , ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν ; 2 ἐπιθυμεῖτε , καὶ οὐκ ἔχετε · φονεύετε καὶ ζηλοῦτε , καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν · μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε . οὐκ ἔχετε διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς · 3 αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε , διότι κακῶς αἰτεῖσθε , ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε . 4 μοιχαλίδες , οὐκ οἴδατε ὅτι φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν ; ὃς ἐὰν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου , ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται . 5 δοκεῖτε ὅτι κενῶς γραφὴ λέγει Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα κατῴκισεν ἐν ἡμῖν ; 6 μείζονα δὲ δίδωσιν χάριν · διὸ λέγει Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται , ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν . 7 ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ · ἀντίστητε δὲ τῷ διαβόλῳ , καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑμῶν · 8 ἐγγίσατε τῷ Θεῷ , καὶ ἐγγίσει ὑμῖν . καθαρίσατε χεῖρας , ἁμαρτωλοί , καὶ ἁγνίσατε καρδίας , δίψυχοι . ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε · 9 γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μετατραπήτω καὶ χαρὰ εἰς κατήφειαν . 10 ταπεινώθητε ἐνώπιον Κυρίου , καὶ ὑψώσει ὑμᾶς . 11 Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων , ἀδελφοί . καταλαλῶν ἀδελφοῦ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον · εἰ δὲ νόμον κρίνεις , οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής . 12 εἷς ἐστιν νομοθέτης καὶ κριτής , δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι · σὺ δὲ τίς εἶ , κρίνων τὸν πλησίον ;

13 Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες Σήμερον αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν · 14 οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τῆς αὔριον ποία ζωὴ ὑμῶν · ἀτμὶς γάρ ἐστε πρὸς ὀλίγον φαινομένη , ἔπειτα καὶ ἀφανιζομένη · 15 ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς Ἐὰν Κύριος θελήσῃ , καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἐκεῖνο . 16 νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονίαις ὑμῶν · πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν . 17 εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι , ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν .