Acts 20

1 Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι τὸν θόρυβον μεταπεμψάμενος ὁ Παῦλος τοὺς μαθητὰς καὶ παρακαλέσας , ἀσπασάμενος ἐξῆλθεν πορεύεσθαι εἰς Μακεδονίαν . 2 διελθὼν δὲ τὰ μέρη ἐκεῖνα καὶ παρακαλέσας αὐτοὺς λόγῳ πολλῷ ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα , 3 ποιήσας τε μῆνας τρεῖς , γενομένης ἐπιβουλῆς αὐτῷ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων μέλλοντι ἀνάγεσθαι εἰς τὴν Συρίαν , ἐγένετο γνώμης τοῦ ὑποστρέφειν διὰ Μακεδονίας . 4 συνείπετο δὲ αὐτῷ Σώπατρος Πύρρου Βεροιαῖος , Θεσσαλονικέων δὲ Ἀρίσταρχος καὶ Σεκοῦνδος , καὶ Γάϊος Δερβαῖος καὶ Τιμόθεος , Ἀσιανοὶ δὲ Τυχικὸς καὶ Τρόφιμος · 5 οὗτοι δὲ προελθόντες ἔμενον ἡμᾶς ἐν Τρῳάδι · 6 ἡμεῖς δὲ ἐξεπλεύσαμεν μετὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἀζύμων ἀπὸ Φιλίππων , καὶ ἤλθομεν πρὸς αὐτοὺς εἰς τὴν Τρῳάδα ἄχρι ἡμερῶν πέντε , ὅπου διετρίψαμεν ἡμέρας ἑπτά . 7 Ἐν δὲ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων συνηγμένων ἡμῶν κλάσαι ἄρτον ὁ Παῦλος διελέγετο αὐτοῖς , μέλλων ἐξιέναι τῇ ἐπαύριον , παρέτεινέν τε τὸν λόγον μέχρι μεσονυκτίου . 8 ἦσαν δὲ λαμπάδες ἱκαναὶ ἐν τῷ ὑπερῴῳ οὗ ἦμεν συνηγμένοι . 9 καθεζόμενος δέ τις νεανίας ὀνόματι Εὔτυχος ἐπὶ τῆς θυρίδος , καταφερόμενος ὕπνῳ βαθεῖ , διαλεγομένου τοῦ Παύλου ἐπὶ πλεῖον , κατενεχθεὶς ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ τριστέγου κάτω καὶ ἤρθη νεκρός . 10 καταβὰς δὲ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν αὐτῷ καὶ συμπεριλαβὼν εἶπεν Μὴ θορυβεῖσθε · ἡ γὰρ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστιν . 11 ἀναβὰς δὲ καὶ κλάσας τὸν ἄρτον καὶ γευσάμενος , ἐφ’ ἱκανόν τε ὁμιλήσας ἄχρι αὐγῆς , οὕτως ἐξῆλθεν . 12 ἤγαγον δὲ τὸν παῖδα ζῶντα , καὶ παρεκλήθησαν οὐ μετρίως . 13 Ἠμεῖς δὲ προελθόντες ἐπὶ τὸ πλοῖον ἀνήχθημεν ἐπὶ τὴν Ἆσσον , ἐκεῖθεν μέλλοντες ἀναλαμβάνειν τὸν Παῦλον · οὕτως γὰρ διατεταγμένος ἦν , μέλλων αὐτὸς πεζεύειν . 14 ὡς δὲ συνέβαλλεν ἡμῖν εἰς τὴν Ἆσσον , ἀναλαβόντες αὐτὸν ἤλθομεν εἰς Μιτυλήνην · 15 κἀκεῖθεν ἀποπλεύσαντες τῇ ἐπιούσῃ κατηντήσαμεν ἄντικρυς Χίου , τῇ δὲ ἑτέρᾳ παρεβάλομεν εἰς Σάμον , τῇ δὲ ἐχομένῃ ἤλθομεν εἰς Μίλητον . 16 κεκρίκει γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον , ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ · ἔσπευδεν γὰρ , εἰ δυνατὸν εἴη αὐτῷ , τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα .

17 Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας . 18 ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν , εἶπεν αὐτοῖς Ὑμεῖς ἐπίστασθε , ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν , πῶς μεθ’ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην , 19 δουλεύων τῷ Κυρίῳ μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ δακρύων καὶ πειρασμῶν τῶν συμβάντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων , 20 ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν καὶ διδάξαι ὑμᾶς δημοσίᾳ καὶ κατ’ οἴκους , 21 διαμαρτυρόμενος Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν τὴν εἰς Θεὸν μετάνοιαν καὶ πίστιν εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν . 22 καὶ νῦν ἰδοὺ δεδεμένος ἐγὼ τῷ πνεύματι πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , τὰ ἐν αὐτῇ συναντήσοντά ἐμοὶ μὴ εἰδώς , 23 πλὴν ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον κατὰ πόλιν διαμαρτύρεταί μοι λέγον ὅτι δεσμὰ καὶ θλίψεις με μένουσιν . 24 ἀλλ’ οὐδενὸς λόγου ποιοῦμαι τὴν ψυχὴν τιμίαν ἐμαυτῷ ὡς τελειώσω τὸν δρόμον μου καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ . 25 καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ οἶδα ὅτι οὐκέτι ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου ὑμεῖς πάντες ἐν οἷς διῆλθον κηρύσσων τὴν βασιλείαν . 26 διότι μαρτύρομαι ὑμῖν ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ὅτι καθαρός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων · 27 οὐ γὰρ ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ὑμῖν . 28 προσέχετε ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ , ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους , ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ αἵματος τοῦ ἰδίου . 29 ἐγὼ οἶδα ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου , 30 καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω ἑαυτῶν . 31 διὸ γρηγορεῖτε , μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον . 32 καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς τῷ Κυρίῳ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ οἰκοδομῆσαι καὶ δοῦναι τὴν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν . 33 ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα · 34 αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσιν μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται . 35 πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν , ὅτι οὕτως κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων , μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , ὅτι αὐτὸς εἶπεν Μακάριόν ἐστιν μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν . 36 καὶ ταῦτα εἰπὼν , θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο . 37 ἱκανὸς δὲ κλαυθμὸς ἐγένετο πάντων , καὶ ἐπιπεσόντες ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ Παύλου κατεφίλουν αὐτόν , 38 ὀδυνώμενοι μάλιστα ἐπὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἰρήκει , ὅτι οὐκέτι μέλλουσιν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ θεωρεῖν . προέπεμπον δὲ αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον .