Acts 15
1 Καί τινες κατελθόντες ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας ἐδίδασκον τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι Ἐὰν μὴ περιτμηθῆτε τῷ ἔθει τῷ Μωϋσέως , οὐ δύνασθε σωθῆναι . 2 γενομένης δὲ στάσεως καὶ ζητήσεως οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ πρὸς αὐτοὺς , ἔταξαν ἀναβαίνειν Παῦλον καὶ Βαρνάβαν καί τινας ἄλλους ἐξ αὐτῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους καὶ πρεσβυτέρους εἰς Ἱερουσαλὴμ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου . 3 Οἱ μὲν οὖν προπεμφθέντες ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας διήρχοντο τήν τε Φοινίκην καὶ Σαμάριαν ἐκδιηγούμενοι τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν , καὶ ἐποίουν χαρὰν μεγάλην πᾶσιν τοῖς ἀδελφοῖς . 4 παραγενόμενοι δὲ εἰς Ἱεροσόλυμα παρεδέχθησαν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων , ἀνήγγειλάν τε ὅσα ὁ Θεὸς ἐποίησεν μετ’ αὐτῶν . 5 Ἐξανέστησαν δέ τινες τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως τῶν Φαρισαίων πεπιστευκότες , λέγοντες ὅτι δεῖ περιτέμνειν αὐτοὺς παραγγέλλειν τε τηρεῖν τὸν νόμον Μωϋσέως .
6
Συνήχθησάν
τε
οἱ
ἀπόστολοι
καὶ
οἱ
πρεσβύτεροι
ἰδεῖν
περὶ
τοῦ
λόγου
τούτου
.
7
Πολλῆς
δὲ
ζητήσεως
γενομένης
ἀναστὰς
Πέτρος
εἶπεν
πρὸς
αὐτούς
Ἄνδρες
ἀδελφοί
,
ὑμεῖς
ἐπίστασθε
ὅτι
ἀφ’
ἡμερῶν
ἀρχαίων
ἐν
ὑμῖν
ἐξελέξατο
ὁ
Θεὸς
διὰ
τοῦ
στόματός
μου
ἀκοῦσαι
τὰ
ἔθνη
τὸν
λόγον
τοῦ
εὐαγγελίου
καὶ
πιστεῦσαι
.
8
καὶ
ὁ
καρδιογνώστης
Θεὸς
ἐμαρτύρησεν
αὐτοῖς
δοὺς
τὸ
Πνεῦμα
τὸ
Ἅγιον
καθὼς
καὶ
ἡμῖν
,
9
καὶ
οὐθὲν
διέκρινεν
μεταξὺ
ἡμῶν
τε
καὶ
αὐτῶν
,
τῇ
πίστει
καθαρίσας
τὰς
καρδίας
αὐτῶν
.
10
νῦν
οὖν
τί
πειράζετε
τὸν
Θεόν
,
ἐπιθεῖναι
ζυγὸν
ἐπὶ
τὸν
τράχηλον
τῶν
μαθητῶν
,
ὃν
οὔτε
οἱ
πατέρες
ἡμῶν
οὔτε
ἡμεῖς
ἰσχύσαμεν
βαστάσαι
;
11
ἀλλὰ
διὰ
τῆς
χάριτος
τοῦ
Κυρίου
Ἰησοῦ
πιστεύομεν
σωθῆναι
καθ’
ὃν
τρόπον
κἀκεῖνοι
.
12
Ἐσίγησεν
δὲ
πᾶν
τὸ
πλῆθος
,
καὶ
ἤκουον
Βαρνάβα
καὶ
Παύλου
ἐξηγουμένων
ὅσα
ἐποίησεν
ὁ
Θεὸς
σημεῖα
καὶ
τέρατα
ἐν
τοῖς
ἔθνεσιν
δι’
αὐτῶν
.
13
Μετὰ
δὲ
τὸ
σιγῆσαι
αὐτοὺς
ἀπεκρίθη
Ἰάκωβος
λέγων
Ἄνδρες
ἀδελφοί
,
ἀκούσατέ
μου
.
14
Συμεὼν
ἐξηγήσατο
καθὼς
πρῶτον
ὁ
Θεὸς
ἐπεσκέψατο
λαβεῖν
ἐξ
ἐθνῶν
λαὸν
τῷ
ὀνόματι
αὐτοῦ
.
15
καὶ
τούτῳ
συμφωνοῦσιν
οἱ
λόγοι
τῶν
προφητῶν
,
καθὼς
γέγραπται
30 Οἱ μὲν οὖν ἀπολυθέντες κατῆλθον εἰς Ἀντιόχειαν , καὶ συναγαγόντες τὸ πλῆθος ἐπέδωκαν τὴν ἐπιστολήν . 31 ἀναγνόντες δὲ ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει . 32 Ἰούδας τε καὶ Σιλᾶς , καὶ αὐτοὶ προφῆται ὄντες , διὰ λόγου πολλοῦ παρεκάλεσαν τοὺς ἀδελφοὺς καὶ ἐπεστήριξαν · 33 ποιήσαντες δὲ χρόνον ἀπελύθησαν μετ’ εἰρήνης ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν πρὸς τοὺς ἀποστείλαντας αὐτούς . 35 Παῦλος δὲ καὶ Βαρνάβας διέτριβον ἐν Ἀντιοχείᾳ , διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι μετὰ καὶ ἑτέρων πολλῶν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου . 36 Μετὰ δέ τινας ἡμέρας εἶπεν πρὸς Βαρνάβαν Παῦλος Ἐπιστρέψαντες δὴ ἐπισκεψώμεθα τοὺς ἀδελφοὺς κατὰ πόλιν πᾶσαν ἐν αἷς κατηγγείλαμεν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου , πῶς ἔχουσιν . 37 Βαρνάβας δὲ ἐβούλετο συνπαραλαβεῖν καὶ τὸν Ἰωάνην τὸν καλούμενον Μάρκον · 38 Παῦλος δὲ ἠξίου , τὸν ἀποστάντα ἀπ’ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας καὶ μὴ συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον , μὴ συνπαραλαμβάνειν τοῦτον . 39 ἐγένετο δὲ παροξυσμός , ὥστε ἀποχωρισθῆναι αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων , τόν τε Βαρνάβαν παραλαβόντα τὸν Μάρκον ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον . 40 Παῦλος δὲ ἐπιλεξάμενος Σιλᾶν ἐξῆλθεν , παραδοθεὶς τῇ χάριτι τοῦ Κυρίου ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν · 41 διήρχετο δὲ τὴν Συρίαν καὶ Κιλικίαν ἐπιστηρίζων τὰς ἐκκλησίας .