2 Corinthians 12

1 Καυχᾶσθαι δεῖ · οὐ συμφέρον μέν , ἐλεύσομαι δὲ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις Κυρίου . 2 οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων , — —εἴτ ἐν σώματι οὐκ οἶδα , εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα , ὁ Θεὸς οἶδεν , — —ἁρπαγέντ τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ . 3 καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον — —εἴτ ἐν σώματι εἴτε χωρὶς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα , ὁ Θεὸς οἶδεν,— , — 4 ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν Παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι . 5 ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι , ὑπὲρ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι εἰ μὴ ἐν ταῖς ἀσθενείαις . 6 ἐὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι , οὐκ ἔσομαι ἄφρων , ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ · φείδομαι δέ , μή τις εἰς ἐμὲ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει με ἢ ἀκούει ἐξ ἐμοῦ 7 καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων . διὸ ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι , ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί , ἄγγελος Σατανᾶ , ἵνα με κολαφίζῃ , ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι . 8 ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα , ἵνα ἀποστῇ ἀπ’ ἐμοῦ . 9 καὶ εἴρηκέν μοι Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου · ἡ γὰρ δύναμις ἐν ἀσθενείᾳ τελεῖται . Ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις , ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ’ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ . 10 διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις , ἐν ὕβρεσιν , ἐν ἀνάγκαις , ἐν διωγμοῖς καὶ στενοχωρίαις , ὑπὲρ Χριστοῦ · ὅταν γὰρ ἀσθενῶ , τότε δυνατός εἰμι .

11 Γέγονα ἄφρων · ὑμεῖς με ἠναγκάσατε . ἐγὼ γὰρ ὤφειλον ὑφ’ ὑμῶν συνίστασθαι . οὐδὲν γὰρ ὑστέρησα τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων , εἰ καὶ οὐδέν εἰμι . 12 τὰ μὲν σημεῖα τοῦ ἀποστόλου κατειργάσθη ἐν ὑμῖν ἐν πάσῃ ὑπομονῇ , σημείοις τε καὶ τέρασιν καὶ δυνάμεσιν . 13 τί γάρ ἐστιν ὃ ἡσσώθητε ὑπὲρ τὰς λοιπὰς ἐκκλησίας , εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγὼ οὐ κατενάρκησα ὑμῶν ; χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην . 14 Ἰδοὺ τρίτον τοῦτο ἑτοίμως ἔχω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , καὶ οὐ καταναρκήσω · οὐ γὰρ ζητῶ τὰ ὑμῶν ἀλλὰ ὑμᾶς . οὐ γὰρ ὀφείλει τὰ τέκνα τοῖς γονεῦσιν θησαυρίζειν , ἀλλὰ οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις . 15 ἐγὼ δὲ ἥδιστα δαπανήσω καὶ ἐκδαπανηθήσομαι ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν . εἰ περισσοτέρως ὑμᾶς ἀγαπῶ , ἧσσον ἀγαπῶμαι ; 16 Ἔστω δέ , ἐγὼ οὐ κατεβάρησα ὑμᾶς · ἀλλὰ ὑπάρχων πανοῦργος δόλῳ ὑμᾶς ἔλαβον . 17 μή τινα ὧν ἀπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς , δι’ αὐτοῦ ἐπλεονέκτησα ὑμᾶς ; 18 παρεκάλεσα Τίτον καὶ συναπέστειλα τὸν ἀδελφόν · μήτι ἐπλεονέκτησεν ὑμᾶς Τίτος ; οὐ τῷ αὐτῷ Πνεύματι περιεπατήσαμεν ; οὐ τοῖς αὐτοῖς ἴχνεσιν ; 19 Πάλαι δοκεῖτε ὅτι ὑμῖν ἀπολογούμεθα . κατέναντι Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν · τὰ δὲ πάντα , ἀγαπητοί , ὑπὲρ τῆς ὑμῶν οἰκοδομῆς . 20 φοβοῦμαι γὰρ μή πως ἐλθὼν οὐχ οἵους θέλω εὕρω ὑμᾶς , κἀγὼ εὑρεθῶ ὑμῖν οἷον οὐ θέλετε , μή πως ἔρις , ζῆλος , θυμοί , ἐριθεῖαι , καταλαλιαί , ψιθυρισμοί , φυσιώσεις , ἀκαταστασίαι · 21 μὴ πάλιν ἐλθόντος μου ταπεινώσῃ με ὁ Θεός μου πρὸς ὑμᾶς , καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων καὶ μὴ μετανοησάντων ἐπὶ τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ πορνείᾳ καὶ ἀσελγείᾳ ᾗ ἔπραξαν .