1 Peter 4

1 Χριστοῦ οὖν παθόντος σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε , ὅτι ὁ παθὼν σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας , 2 εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις ἀλλὰ θελήματι Θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον . 3 ἀρκετὸς γὰρ ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τὸ βούλημα τῶν ἐθνῶν κατειργάσθαι , πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις , ἐπιθυμίαις , οἰνοφλυγίαις , κώμοις , πότοις , καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις . 4 ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν , βλασφημοῦντες · 5 οἳ ἀποδώσουσιν λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς . 6 εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη , ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκί , ζῶσι δὲ κατὰ Θεὸν πνεύματι .

7 Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικεν . σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς προσευχάς · 8 πρὸ πάντων τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες , ὅτι ἀγάπη καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν · 9 φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμοῦ · 10 ἕκαστος καθὼς ἔλαβεν χάρισμα , εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος Θεοῦ · 11 εἴ τις λαλεῖ , ὡς λόγια Θεοῦ · εἴ τις διακονεῖ , ὡς ἐξ ἰσχύος ἧς χορηγεῖ ὁ Θεός · ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ Θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων · ἀμήν .

12 Ἀγαπητοί , μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ , ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος , 13 ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασιν χαίρετε , ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι . 14 εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ , μακάριοι , ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφ’ ὑμᾶς ἀναπαύεται . 15 μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς ἀλλοτριεπίσκοπος · 16 εἰ δὲ ὡς Χριστιανός , μὴ αἰσχυνέσθω , δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ ὀνόματι τούτῳ . 17 ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ · εἰ δὲ πρῶτον ἀφ’ ἡμῶν , τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίῳ ; 18 καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζεται , ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται ; 19 ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ πιστῷ Κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ .