1 Peter 2
1 Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς , 2 ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε , ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε εἰς σωτηρίαν , 3 εἰ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος . 4 πρὸς ὃν προσερχόμενοι , λίθον ζῶντα , ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον παρὰ δὲ Θεῷ ἐκλεκτὸν ἔντιμον , 5 καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικὸς εἰς ἱεράτευμα ἅγιον , ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . 6 διότι περιέχει ἐν γραφῇ
Ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον ἔντιμον ,
καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ .
7 ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν · ἀπιστοῦσιν δὲ λίθος ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες , οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας 8 καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου · οἳ προσκόπτουσιν τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες , εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν · 9 ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν , βασίλειον ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιον , λαὸς εἰς περιποίησιν , ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς · 10 οἵ ποτε οὐ λαὸς , νῦν δὲ λαὸς Θεοῦ , οἱ οὐκ ἠλεημένοι , νῦν δὲ ἐλεηθέντες .
11 Ἀγαπητοί , παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν , αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς · 12 τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἔχοντες καλήν , ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν , ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύοντες δοξάσωσιν τὸν Θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς .
13 Ὑποτάγητε πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον · εἴτε βασιλεῖ ὡς ὑπερέχοντι , 14 εἴτε ἡγεμόσιν ὡς δι’ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν κακοποιῶν ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν · 15 ὅτι οὕτως ἐστὶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν · 16 ὡς ἐλεύθεροι , καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν , ἀλλ’ ὡς Θεοῦ δοῦλοι . 17 πάντας τιμήσατε , τὴν ἀδελφότητα ἀγαπᾶτε , τὸν Θεὸν φοβεῖσθε , τὸν βασιλέα τιμᾶτε . 18 Οἱ οἰκέται , ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις , οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς . 19 τοῦτο γὰρ χάρις εἰ διὰ συνείδησιν Θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας πάσχων ἀδίκως . 20 ποῖον γὰρ κλέος εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε ; ἀλλ’ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε , τοῦτο χάρις παρὰ Θεῷ . 21 εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε , ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν , ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ · 22 ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ · 23 ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει , πάσχων οὐκ ἠπείλει , παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως · 24 ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον , ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν · οὗ τῷ μώλωπι ἰάθητε . 25 ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενοι , ἀλλὰ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν Ποιμένα καὶ Ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν .