1 Corinthians 8

1 Περὶ δὲ τῶν εἰδωλοθύτων , οἴδαμεν ὅτι πάντες γνῶσιν ἔχομεν . ἡ γνῶσις φυσιοῖ , ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ · 2 εἴ τις δοκεῖ ἐγνωκέναι τι , οὔπω ἔγνω καθὼς δεῖ γνῶναι · 3 εἰ δέ τις ἀγαπᾷ τὸν Θεόν , οὗτος ἔγνωσται ὑπ’ αὐτοῦ . 4 Περὶ τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλοθύτων οἴδαμεν ὅτι οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ , καὶ ὅτι οὐδεὶς Θεὸς εἰ μὴ εἷς . 5 καὶ γὰρ εἴπερ εἰσὶν λεγόμενοι θεοὶ εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ γῆς , ὥσπερ εἰσὶν θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί , 6 ἀλλ’ ἡμῖν εἷς Θεὸς ὁ Πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν , καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ . 7 ἀλλ’ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις · τινὲς δὲ τῇ συνηθείᾳ ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου ὡς εἰδωλόθυτον ἐσθίουσιν , καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται . 8 βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παραστήσει τῷ Θεῷ · οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα , οὔτε ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν . 9 βλέπετε δὲ μή πως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενέσιν . 10 ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σὲ τὸν ἔχοντα γνῶσιν ἐν εἰδωλίῳ κατακείμενον , οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν ; 11 ἀπόλλυται γὰρ ὁ ἀσθενῶν ἐν τῇ σῇ γνώσει , ὁ ἀδελφὸς δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν . 12 οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε . 13 διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου , οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα , ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω .