1 Corinthians 15

1 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν , ἀδελφοί , τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν , ὃ καὶ παρελάβετε , ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε , 2 δι’ οὗ καὶ σῴζεσθε , τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν , εἰ κατέχετε , ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῇ ἐπιστεύσατε . 3 παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις , ὃ καὶ παρέλαβον , ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς , 4 καὶ ὅτι ἐτάφη , καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ κατὰ τὰς γραφάς , 5 καὶ ὅτι ὤφθη Κηφᾷ , εἶτα τοῖς δώδεκα · 6 ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ , ἐξ ὧν οἱ πλείονες μένουσιν ἕως ἄρτι , τινὲς δὲ ἐκοιμήθησαν · 7 ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ , εἶτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν · 8 ἔσχατον δὲ πάντων ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι ὤφθη κἀμοί . 9 Ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων , ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος , διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ · 10 χάριτι δὲ Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι , καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη , ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα , οὐκ ἐγὼ δὲ ἀλλὰ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ σὺν ἐμοί . 11 εἴτε οὖν ἐγὼ εἴτε ἐκεῖνοι , οὕτως κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε . 12 Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται , πῶς λέγουσιν ἐν ὑμῖν τινες ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν ; 13 εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται · 14 εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται , κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν , κενὴ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν · 15 εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ , ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ Θεοῦ ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , ὃν οὐκ ἤγειρεν εἴπερ ἄρα νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται . 16 εἰ γὰρ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται · 17 εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται , ματαία ἡ πίστις ὑμῶν , ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν . 18 ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο . 19 εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἐν Χριστῷ ἠλπικότες ἐσμὲν μόνον , ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν . 20 Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων . 21 ἐπειδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου θάνατος , καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν . 22 ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν , οὕτως καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . 23 Ἕκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι · ἀπαρχὴ Χριστός , ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ , 24 εἶτα τὸ τέλος , ὅταν παραδιδοῖ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί , ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν , 25 δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρι οὗ θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . 26 ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος · 27 πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . ὅταν δὲ εἴπῃ ὅτι πάντα ὑποτέτακται , δῆλον ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα . 28 ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , τότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ᾖ ὁ Θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν . 29 Ἐπεὶ τί ποιήσουσιν οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν ; εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , τί καὶ βαπτίζονται ὑπὲρ αὐτῶν ; 30 τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν ; 31 καθ’ ἡμέραν ἀποθνῄσκω , νὴ τὴν ὑμετέραν καύχησιν , ἀδελφοί , ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . 32 εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ , τί μοι τὸ ὄφελος ; εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν . 33 μὴ πλανᾶσθε · φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί . 34 ἐκνήψατε δικαίως καὶ μὴ ἁμαρτάνετε · ἀγνωσίαν γὰρ Θεοῦ τινες ἔχουσιν · πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λαλῶ .

35 Ἀλλὰ ἐρεῖ τις Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί ; ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται ; 36 ἄφρων , σὺ ὃ σπείρεις , οὐ ζωοποιεῖται ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ · 37 καὶ ὃ σπείρεις , οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις , ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον εἰ τύχοι σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν · 38 ὁ δὲ Θεὸς δίδωσιν αὐτῷ σῶμα καθὼς ἠθέλησεν , καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων ἴδιον σῶμα . 39 οὐ πᾶσα σὰρξ ἡ αὐτὴ σάρξ , ἀλλὰ ἄλλη μὲν ἀνθρώπων , ἄλλη δὲ σὰρξ κτηνῶν , ἄλλη δὲ σὰρξ πτηνῶν , ἄλλη δὲ ἰχθύων . 40 καὶ σώματα ἐπουράνια , καὶ σώματα ἐπίγεια · ἀλλὰ ἑτέρα μὲν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα , ἑτέρα δὲ ἡ τῶν ἐπιγείων . 41 ἄλλη δόξα ἡλίου , καὶ ἄλλη δόξα σελήνης , καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων · ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ . 42 οὕτως καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν . σπείρεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ · 43 σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ , ἐγείρεται ἐν δόξῃ · σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ , ἐγείρεται ἐν δυνάμει · 44 σπείρεται σῶμα ψυχικόν , ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν . Εἰ ἔστιν σῶμα ψυχικόν , ἔστιν καὶ πνευματικόν . 45 οὕτως καὶ γέγραπται Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν · ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν . 46 ἀλλ’ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικὸν ἀλλὰ τὸ ψυχικόν , ἔπειτα τὸ πνευματικόν . 47 ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός , ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ἐξ οὐρανοῦ . 48 οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί , καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι · 49 καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . 50 Τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύναται , οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ . 51 ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέγω · πάντες οὐ κοιμηθησόμεθα , πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα , 52 ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ , ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι · σαλπίσει γάρ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι , καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα . 53 δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν . 54 ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν , τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος . 55 ποῦ σου , θάνατε , τὸ νῖκος ; ποῦ σου , θάνατε , τὸ κέντρον ; 56 τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία , ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος · 57 τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . 58 Ὥστε , ἀδελφοί μου ἀγαπητοί , ἑδραῖοι γίνεσθε , ἀμετακίνητοι , περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου πάντοτε , εἰδότες ὅτι ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἔστιν κενὸς ἐν Κυρίῳ .